Willy en ik

maandag 16 maart 2009

Het moet een grappig zicht geweest zijn, voorbije zondag in onze keuken-in-aanbouw. Willy (aka opabus, energieke zestiger, opvallend weinig grijze haren maar af en toe wel last van ‘een verschot’ in zijn rug) en ik (stief-schoondochter van eerstgenoemde, 7,5 maand zwanger) hebben namelijk samen de keuken gezet, of toch een groot deel ervan.

Bart had in de namiddag werk-verplichtingen op verplaatsing en heeft ons met een bang hartje achtergelaten, nadat we er met z’n drieën een hele voormiddag over hadden gedaan om de eerste kast op zijn plaats te krijgen (’t is te zeggen, waterpas in alle richtingen én stevig verankerd in de snelbouwsteen-muur). Zijn wantrouwen was dus niet geheel onterecht.
Na nauwelijks een uur heeft hij dan ook met enige onrust in zijn stem subtiel geïnformeerd naar de stand van zaken - en tot zijn (en misschien ook wel onze) verbazing bleken Willy en ik een niet te versmaden duo te zijn als het op het plaatsen van ikea-keukens aankomt. Het resultaat na een paar uurtjes werken - afgezien van een klein verschotje (Willy) en wat lage rugpijn (ik) - was dan ook een keurig geplaatste halve keuken die de nauwgezette inspectie door Bart achteraf vlekkeloos heeft doorstaan.

ps. Willy, als beloning heb ik je naam vijf keer vermeld in dit bericht, inclusief een keer in de titel! Ah ja, en er staat een fles witte wijn gekoeld in onze nieuwe frigo ;-)

Geef hier je commentaar (2)