De afbraak: deel II

dinsdag 08 april 2008

Het is even stil geweest op onze werf, maar ondertussen hebben onze architecten een aannemer gezocht voor de bijbouw (het uitvoeringsdossier in PDF-formaat), en hebben wij een aannemer gezocht voor de ramen en voordeur.

Zoals alle (ver)bouwers onder ons wellicht wel weten, is een aannemer vinden één iets, maar een aannemer vinden die snel kan beginnen iets helemaal anders. Zo ook bij ons: na lang zoeken en rondbellen (dankjewel Philip en Dieter) vier aannemers gevonden waarvan er twee ten vroegste juli-augustus konden beginnen en de twee andere ten vroegste eind 2008 (we spreken januari 2008). Naar die vier aannemers hebben ze dan het uitvoeringsdossier opgestuurd voor de aanvraag van een offerte. Half maart waren alle offertes binnen, en bleken ook de begindata van de werken weer een stuk opgeschoven te zijn naar eind 2008 – begin 2009. Het toeval wil dat één van de aannemers bezig was op een werf die zou worden stilgelegd door problemen met de bouwaanvraag, en daarom waren ze dringend op zoek naar een project waar ze snel aan konden beginnen om niet zonder werk te vallen. Toevallig was dit ook de aannemer waar we het liefst mee in zee wilden gaan: een geluk bij een geluk dus! Donderdag beginnen ze dus aan de ruwbouw van de uitbreiding, die er binnen een tweetal maanden zou moeten staan.

Gevolg van deze onverwacht vroege start van de ruwbouw, was wel dat we de resterende afbraakwerken (keukentje en wc in bijbouw, vloer binnen, tegels terras) veel sneller dan verwacht moesten doen. Bart heeft zich dan ook in ijltempo gestort op de gyproc, de muren, het houten dak en de rubber erover met behulp van sloophamer (die ondertussen jammerlijk de geest heeft gegeven), drilboor en snijmes. Conclusie: hoewel de staat van de muren duidelijk te wensen overliet, hadden (hádden) we blijkbaar een Katrina-proof dak!

Gevolg van deze uitspatting was dan weer een marginaal erf vol bakstenen, resten gyproc, hout, rubber, oude deuren, kapotte tegels, een dakraam, een kapotte wc, een wc-bril, osb, isolatie, en wat al niet meer. Toch bleek dit bijzonder aantrekkelijk te zijn voor talrijke voorbijgangers, want nog voor de levering van onze container waren we – gevraagd en ongevraagd – al een heel deel van het hout en de bakstenen kwijt. Bedankt!

Gisteren hebben Marie en Lieselot ons geholpen bij het overhevelen en bovendien vakkundig puzzelen van al deze rommel in de container. Manlief stond van tijd tot tijd wat te keuvelen met de buren, maar gelukkig hielden zijn vrouwen het zware werk wat beter vol (vermeldenswaardig is wel dat diezelfde manlief al menig dagen en uren langer aan het werk was dan wij, én dat hij ons nadien beloond heeft met zelf-gehaalde friet van bij Peter & Nancy!). Het resultaat mocht er wezen: buiten een nog af te breken muur, een verwaarloosbaar hoopje stenen en een voor onze ranke verschijningen veel te zware poutrel, zat alles keurig in de container. De container hebben we dit keer afgedekt met een basj, in de hoop dat dit zou voorkomen dat voorbijgangers die nog wat rommel in hun garage hebben liggen op verkeerde ideeën worden gebracht (zie oude schoenen, kapotte pompbakken enzomeer in onze eerste container). En dus zeggen we weer: dankuwel Marie en Lieselot!!

Geef hier je commentaar (0)