De koop

donderdag 05 april 2007

Ongeveer twee dagen nadat we beslist hadden om toch nog een jaar of wat te wachten met het kopen van een huis - en we bij wijze van compensatie dan maar een gigantische zetel hadden gekocht (waarvan de prijs navenant was) bij een bevriende meubelzaak - zagen we dit huis te koop staan. Het huis op zich stelde, op een paar charmante details na, niet veel voor, maar de ligging (in een doodlopende straat vlakbij Leuven, E314 en Gasthuisberg) was perfect en er kon zowel opzij als achteraan worden bijgebouwd. Na het eerste bezoek zagen we het al volledig zitten, maar we waren ook wel zo realistisch om te beseffen dat we hoogst waarschijnlijk niet de enigen waren. En erger, dat we meer dan waarschijnlijk niet meer financiële middelen hadden dan de gemiddelde andere geïnteresseerde.

We zijn uiteindelijk toch met een architect en met Bart zijn stiefbroer Pieter nog eens gaan kijken en zij zagen allebei veel potentieel, en wij dus nog wat enthousiaster. Ook bij de bank niets dan goed nieuws, nu was het alleen nog maar een kwestie van de hoogste bieder te zijn…

De voorlopige toewijzing was op 14 maart. De inmijnprijs lag een redelijk stuk onder onze maximumprijs, dus er was nog niks verloren.

Op 28 maart om 14u volgde dan de definitieve toewijzing. Zo’n verkoop gaat er nog lekker ouderwets aan toe, met vooraan een notaris die het aanwezige publiek opzweept om meer te bieden, een hamer “1ste maal, 2de maal” en een kaarske. Dit kaarsje wordt aangestoken wanneer na de “2de maal” niemand hoger biedt. Het brandt ongeveer 20 seconden en daarna dooft het langzaam uit. Maar ook dan mag er nog hoger geboden worden. Pas wanneer de rook van het kaarsje is opgestegen is de verkoop definitief en mag er niet meer geboden worden. Zenuwslopend, je kunt je voorstellen. Zeker omdat veel bieders er een sport van maken om te wachten met bieden tot het kaarsje uit is maar de rook nog niet is opgestegen. En dan begint heel dat spel van voor af aan.

Ik had dus wijselijk besloten heel dit gebeuren aan me voorbij te laten gaan, dus heeft Bart mijn mama meegenomen - die hem voortreffelijk heeft vergezeld. Veel kaarsjes zijn er gelukkig niet moeten aan en uit gaan, want er was maar één andere bieder die uiteindelijk op 6000 euro onder ons maximum bod heeft afgehaakt.

Het huis was van ons!

Geef hier je commentaar (0) • permalink

Pagina 1 van de 1 pagina's