Een woordje uitleg bij de gekozen projecten

donderdag 03 januari 2008

Zoals op het bedankkaartje van onze trouw (weldra in jullie bus) vermeld, vind je hier wat meer info over de projecten die we hebben gesteund:

St. Kathrin Warisia, Kenia (door Oscar)

Over de school...In 1997 begon Rose Magowa, een inwoner van Warisia dorp, les te geven aan kleuters uit de omgeving. Een jaar later werd de school officieel erkend en kreeg Rose de steun van twee door het ministerie betaalde leerkrachten. Een van hen was Zainabu Adongo, zij is vandaag nog steeds het schoolhoofd van St. Kathrin Warisia. Ondertussen telt de school 350 leerlingen en tien leerkrachten. Ik heb de school leren kennen toen ik er in 2001-2002 een jaar lang lesgaf als vrijwilliger. Ook de daaropvolgende jaren ben ik elke zomer telkens voor een paar maanden teruggekeerd. Gedurende die periode heb ik regelmatig geld verzameld om zo mee te helpen aan het uitbouwen van de infrastructuur. Ik ben ondertussen vast lid van het schoolcomité en verantwoordelijk voor de lange termijn ontwikkeling van de school. Mede met de hulp van andere (ex-)vrijwilligers die ooit in de school hebben gewerkt is er de afgelopen jaren veel gebeurd. Er zijn tien klaslokalen, een leraarskamer, twee kantoortjes en een opslagruimte, allemaal in baksteen. Daarnaast zijn er regentanks geplaatst die voorzien in proper drinkwater en werden er grote aantallen bomen geplant. En dat alles loont de moeite: Migori District telt meer dan 600 lagere scholen, maar de resultaten van de eindexamens tonen aan dat St. Kathrin Warisia bij de 100 beste hoort. Lang niet slecht als je weet dat St. Kathrin een publieke school is die zijn deuren voor iedereen opent. Het succes van de school en de blijvende bevolkingstoename hebben er echter voor gezorgd dat de school is blijven groeien. Het werk is daarom nooit gedaan.  Kenya bekleed de 152ste plaats (uit 177 landen) in de UN development index. De kloof tussen arm en rijk is bijna nergens zo groot in Afrika als in Kenya. Migori district ligt in het uiterste zuid-westen van Kenya en grenst aan Tanzania en het reusachtige Lake Victoria, ook het wereldvermaarde wildpark Masai Mara is niet ver af.  Nyanza province, waarvan Migori deel uitmaakt, is de armste en op één na dichtstbevolkte provincie van het land. 65% van de bewoners van Nyanza verdienen minder dan €15 per maand. De leeftijdsgroep 0-14 jaar maakt bijna 50% uit van de totale bevolking. Nyanza wordt voornamelijk bewoont door leden van de Luo en Luyha etnieën.

Mail van Oscar op 19/12/07
Hey Hilke, Ik belde net met Zainabu, het schoolhoofd van St. Kathrin Warisia. Ze zijn druk bezig met het door jullie overgemaakte geld nuttig te besteden. In de ‘kantoren’ en leraarskamer waar nu niet veel meer dan een tafel en een paar stoelen staan worden wandkasten en -rekken getimmerd. Kwestie van de grote hoeveelheden papier, schriftjes en boeken op een enigzins geordende manier op te bergen. Omdat de school blijft groeien is er onlangs een stuk aangrenzend land gekocht die de oppervlakte van het schooldomein verdubbelt. Naast een moestuin zullen er ook bomen en een haag worden aangeplant. Omdat er echter veel vee losloopt is het noodzakelijk dit domein te omheinen, zo krijgen de planten en bomen een kans om te groeien. Ook daaraan zal jullie geld besteed worden.Als je nog vragen hebt, laat het dan gerust weten.In de bijlage vind je een google earth foto waarop het oorspronkelijke en het nieuw aangekochte domein zijn aangegven. Groet.Oscar.

Babybabbel

Infoblad
Voor wie? Babybabbel is een ontmoetingsruimte voor (zwangere) ouders met hun jonge kinderen (-9 maanden tot 3 jaar) in de Valkerijgang in Leuven. Ook grootouders en andere betrokken mensen zijn welkom. Behalve basisregels van respect voor elkaar en het materiaal, zijn er geen voorwaarden om deel te nemen.
Babybabbel heeft bijzondere aandacht voor ouders en jonge kinderen, die door armoede en sociale uitsluiting kwetsbaar gemaakt worden. We willen een plek aanbieden waar zij kunnen ‘zijn’, los van de dagelijkse opslorpende zorgen en stress.

Wat? Een halve dag in de week stellen we een gezellige, warme plek beschikbaar om samen te zijn, om samen te spelen, om te babbelen over en met de kinderen. Je kunt je er ontspannen en zien hoe kinderen groeien. We ontdekken dat baby’s een heel bijzondere persoon zijn. Er zijn twee begeleidsters-psychologen aanwezig die deze ontmoeting ondersteunen. Als de vraag zich aandient, bieden we ook individuele ondersteuning aan en zoeken samen naar antwoorden.

Waarom? Het project biedt een alternatief voor het toenemende isolement in de samenleving. Veel (alleenstaande) ouders met jonge kinderen leven geïsoleerd of durven de stap naar buiten niet zetten. Babybabbel schept de gelegenheid om andere ouders met jonge kinderen te ontmoeten, en steun te ervaren.
Omdat Babybabbel ingebed is in vzw Leren Ondernemen, kunnen ouders zich ook inschakelen in andere deelwerkingen van de organisatie (en omgekeerd). We denken dat dit de toegankelijkheid vergroot. Door samenwerking met andere diensten in het Leuvense (bijv. het ‘Parel-netwerk’), en een zorgvolle toeleiding, wordt de drempel verlaagd. Verschillende diensten dragen dan samen zorg.
Naast een uitbreiding van de ‘sociale ruimte’, draagt Babybabbel zorg voor de ‘mentale ruimte’. Dit wil zeggen dat we expliciet stilstaan bij de innerlijke wereld van ouder en kind en bij hun vroege affectieve band. De innerlijke ruimte van mensen in armoede wordt vaak bewoond door zorgen, kwetsuren en niet-ingeloste noden. Samen trachten wij uitdrukkelijk plaats te maken voor het kind en de ouder-kind band. Zo willen we sporen die al vroeg dreigen vast te lopen, wat open houden.
We zullen samen kijken naar de kinderen, met hen spreken en spelen, en samen over hen spreken. We vragen ons af hoe de innerlijke wereld van het kind eruit ziet. En we maken tijd om te ervaren en te verwoorden wat er zich in ons innerlijk afspeelt.

Contact? Als je graag eens langskomt of iemand kent die wil deelnemen, kun je Babybabbel bereiken op 016/29 80 72. Of je mailt naar één van ons: anneliessterckxx@hotmail.com of lievevanhee@hotmail.com.

Geef hier je commentaar (0) • permalink

Thermae 2kleinewegenstraat

zaterdag 29 december 2007

Het is een feit! Ons bad staat er en is zojuist ingewijd: een unieke sensatie om de laatste tegellijmresten van ons lijf te wassen in ons eigen zelfgeplaatste bad....!

Na de kleine tegenslag gisteren zijn we er deze morgen (middag) terug vol goeie moed ingevlogen. Dat verdomde gatje van gisteren hebben we een halve meter naar rechts opnieuw geboord, en toen konden we de houten latten waarop de badrand leunt eindelijk aan de muur vastmaken en het bad op zijn plaats zetten. Met de Wedi-platen (zie een van de vorige berichten) hebben we een kader rond het bad gemaakt en daarna hebben we de rest van de tegels gezet.
Morgen gaan we die tegels voegen, het opstapje tussen douche en bad maken en de badkamer opkuisen zodat hij klaar is voor het leggen van de kurk.

Deze middag ook nog naar de Hubo geweest voor een verduisteringsgordijn voor ons veluxraam op zolder. Morgen na lange tijd dus zalig uitslapen en de dageraad negeren! Met dank aan de Hubo-cadeaubonnen van Geert en Willy!

Geef hier je commentaar (4) • permalink

Bezint eer ge begint…

vrijdag 28 december 2007

… een gouden raad voor elke doe-het-zelver.
Zo ook voor het boren van gaten in muren waar water- en andere leidingen doorlopen. Enfin, wij dus voor een keer niet gedaan, en het resultaat was een horizontale fontein uit de gecementeerde muur waar ons bad volgens de planning enkele ogenblikken later zou moeten komen te staan. Niet dus. Een mooi rond gaatje knal in het midden van de 1,5 cm dikke koudwaterbuis stak daar een stokje voor. En hoeveel plaats hadden we om dat gatje te boren? Een goeie meter. Shit happens.

Gelukkig zijn ze bij Selfmatic ook op dit soort situaties voorbereid, en in tegenstelling tot wat wij vreesden bleek de hoeveelheid extra (herstel)werk heel goed mee te vallen. Resultaat: slechts een halve dag vertraging.

Geef hier je commentaar (1) • permalink

Wat een mooi zicht!

zaterdag 22 december 2007

Geef hier je commentaar (0) • permalink

Klusjesman nodig?

woensdag 19 december 2007

Surf naar http://cgi.benl.ebay.be/ws/eBayISAPI.dll?ViewItem&item=220185097327 en steun de actie Music for life! :-)

Geef hier je commentaar (0) • permalink

Tussendoor

maandag 17 december 2007

Jullie hebben misschien opgemerkt dat ik probeer af te stappen van mijn niet-zo-exotisch-klinkende titeltjes - zoals daar waren: ‘Waterleidingen’ tot zelfs gedrochten als ‘Verlichting eerste verdiep, muur badkamer, gyproc zolder, bepleisteren verdiep’. Zeer duidelijk weliswaar, maar volgens Bart foute boel en ik kan hem geen ongelijk geven (wat die laatste betreft - die normaal boven het stukje over het relais-systeem moest komen - had hij trouwens zijn veto gesteld). Enfin, vanaf heden dus iets meer tot de verbeelding sprekende titeltjes.

We hebben tot nu toe al heel wat lovende reacties gekregen over onze vloer op zolder, en zelf zijn we ook heel tevreden met dat resultaat. Voor wie het nog niet gezien heeft: *TIP* We hebben de oude planken vloer vervangen door osb platen. Die platen hebben we opgeschuurd met de woodboy, geschilderd (Intensive Kenia lak) en vernist *TIP*.
En het resultaat ziet er veel duurder uit dan het in werkelijkheid is :-)

Ook nog een stukje over de befaamde regendouche, gevonden op http://www.hotels-wellness.org/wellnessDouche.html.

“Als het om apparatuur gaat wordt alles steeds kleiner, platter en compacter. In de badkamer is precies de omgekeerde beweging te zien. Groots is hier het sleutelwoord. Dan bedoelen we niet alleen het aantal vierkante meters van de ruimte zelf, maar ook de afzonderlijke onderdelen. Het formaat van de douchevloer bijvoorbeeld. En - belangrijker - de doorsnede van de douchekop. De opmars van de regendouche of regenhemel is daarmee een feit. Volstrekt begrijpelijk. Wie eenmaal zo’n zelfverkozen stortbui heeft ondergaan, is voor altijd verwend. Elke douche van normale afmetingen - zelfs het meest geavanceerde massage-exemplaar - steekt er ineens schril bij af. Eon douchekop van twintig centimeter doorsnede is allang geen uitzondering meer. Sterker, er zijn al exemplaren van meer dan een meter breed gesignaleerd. Hoe groter het straalvlak en hoe meer openingen erin zijn verwerkt, hoe beter je van het effect van een tropische binnenbui kunt genieten.

In dit opzicht geldt wel degelijk: het formaat telt. Mits de techniek in orde is. Het punt met regendouches is het hoge waterverbruik. Zo’n 18 liter per minuut is geen uitzondering, 27 liter per minuut komt ook voor. Ter vergelijking: een ‘normale’ douche verbruikt acht tot tien liter per minuut. De warmwater installatie moet de extra liters die een regendouche vraagt, wel aankunnen. Is de druk niet hoog genoeg, dan is een droevige motregen het hoogst haalbare resultaat. Datzelfde geldt uiteraard ook voor alle andere XXL-componenten waarmee de badkamer wordt aangekleed, van watervalkraan tot extra grote badkuip. Het devies: raadpleeg een installateur voordat tot een impuls aankoop wordt overgegaan.

Voor wie niet behept is met een up to date installatie - of voor wie zich uit milieuvriendelijke overwegingen niet wil onderdompelen in zo’n enorme waterstroom - is er goed nieuws. Door technische innovaties kan hot waterverbruik fors worden teruggedrongen. Het principe werkt feitelijk hetzelfde als de waterbesparende douchekraan die reeds in een ver verleden is uitgevonden. Door water met lucht die uit de omgeving wordt opgezogen te mengen ontstaat een volumineuze waterstraal, met druppels die zachter op de huid aanvoelen. Daardoor zijn er nu ook regendouches die bij nog geen 9 liter per minuut een natuurlijke regenbeleving garanderen.

Door te selecteren op technische capaciteiten is al snel veel winst te behalen. Want hoewel het totale waterverbruik de afgelopen tien jaar is afgenomen (134 liter per persoon per dag in 1995 en 123 liter in 2005), verdouchen’ we juist meer. In 1992 was dat nog 39,5 liter per persoon per dag, in 2004 was dit al 43,7 liter, zo blijkt uit een rapportage die in opdracht van de Vereniging van Waterbedrijven in Nederland is uitgevoerd (http://www.vewin.nl) . De verklaring zit niet in de grotere douchekoppen, maar in het feit dat we frequenter en langduriger douchen. En dat is nu precies waar de superdeluxe regendouche toe uitnodigt.”

Geef hier je commentaar (0) • permalink

Singing in the rain… zonder rainshower!

zondag 16 december 2007

Het laatste essentiële onderdeel dat ontbrak in ons huisje was een douche, en we hebben de voorbije week dan ook hard gewerkt om die er ook eindelijk te krijgen. De douchebak en glazen wand stonden er al, maar er moest nog getegeld worden. We hebben gekozen voor een witte metrotegel. Een vrij klassieke tegel, maar we gaan ze boven elkaar ipv geschrankt plaatsen, waardoor het er minder klassiek uit zal zien.

Cursus tegels plaatsen (foto’s onderaan dit bericht)
Tegels plaatsen was voor ons allebei de eerste keer, en aangezien alle begin moeilijk is, was dat ook bij ons het geval. Gelukkig is er nog zoiets als Dobbit magazine met Roger!! Daarin vonden we o.a. de tip om niet te beginnen met de onderste rij tegels, maar met de derde rij en eronder een latje te nagelen. Hierdoor ben je zeker dat de eerste rij die je zet waterpas is en niet naar beneden kan zakken. De twee onderste rijen lijm je dan wanneer alles erboven vast zit en je het latje terug kunt verwijderen. Oppassen bij het lijmen dat je niet te veel lijm op de muur doet, want anders komt die er langs de voegen uit en moet je dat nadien voor het voegen er allemaal uitpulken. Lijm die uit de voegen komt veeg je dus best meteen weg met een vochtige vod. En wanneer je kruisjes koopt: denk eerst even na hoe groot je de voeg tussen je tegels wilt. De dikte van het kruisje (dat dus ook de breedte van de voeg bepaalt) kan er smal uitzien, maar de voeg kan veel breder lijken. Zo hadden wij eerst kruisjes van 5mm dik, maar hebben we uiteindelijk toch kruisjes van 3mm gebruikt. Zeker voor metrotegels is een grote voeg niet zo mooi. Je kunt die tegels zelfs gewoon tegen elkaar lijmen, zonder voeg dus, maar dat is uiteraard niet ideaal voor een douche (voor een wc kan dat bvb wel perfect).

Na het lijmen (en afpulken van lijmresten), het voegen. Zolang er dus geen lijm boven de dikte van je tegels uitsteekt, lijkt (want Bart heeft het gedaan) dit niet zo’n moeilijk werkje. Alleen moet je wel doorwerken want het voegsel droogt snel. Je smeert het voegsel erop met een rubberen voegflap (of hoe dat ding ook heet: prijsvraag!), laat het iets harder worden, en dan veeg je het teveel weg met een vochtige vod. Zorg vooral dat de voegen er mooi uitzien voor het helemaal droog is. Restjes die nog aan de tegels hangen kunnen geen kwaad want die kun je achteraf gemakkelijk wegwassen.

Tot slot om de douche helemaal waterdicht te maken: het afkitten van de hoeken tussen douchebak en tegels/douchescherm. Om te voorkomen dat de silicone overal komt te hangen, plak je best zowel de tegels als de douchebak af met tape. Doe de tape wel weg voor de silicone droog is, anders trek je alles er terug af.

En echt echt tot slot: het ophangen van onze thermostatische kraan en douchekop ‘Freehander’. Deze douchekop heeft een beweegbare arm (handig voor personen met verschillende lengte die dezelfde douche gebruiken, zoals wij) met twee douchekoppen aan. Als je de twee koppen samen aanzet heb je een iets minder harde straal, maar wel het gevoel van een regendouche - die zie je tegenwoordig in zowat elke hippe badkamer opduiken, maar verbruikt wel be-la-che-lijk veel water en is dus zeker de dag van vandaag niet helemaal ecologisch verantwoord.

En toen: de eerste douche!

En...het was zalig...!!! 

Geef hier je commentaar (3) • permalink

Verhuisd!

woensdag 05 december 2007

We zijn verhuisd!! Wie ooit had gedacht dat dit onmogelijk was binnen de door onszelf opgelegde termijn heeft ongelijk gekregen! Oké, er is nog geen (functionele) badkamer, maar er zijn wel genoeg mama’s en papa’s en andere lieve mensen in onze buurt die ons maar al te graag gebruik laten maken van hun douche. En we hebben ontdekt dat een mens verdacht weinig nodig heeft om comfortabel te kunnen wonen (gesteld dat er een wc en chauffage is). We hebben ook ontdekt dat er in ons huisje - mits wat passen en draaien en nadenken - véél meer binnen kon dan we hadden gedacht (cfr. het Clio-syndroom), en met uitzondering van de planten heeft heel onze inboedel een geschikt plekje gevonden. Voor deze laatste zijn we dan ook nog op zoek naar een geschikt pleeggezin voor het komende jaar. Ze zijn heel mooi, maar ook wel een beetje groot. Voor de geïnteresseerden: kandidaturen mogen hieronder gepost worden! (update 17/12/07: de planten zijn weg, dankuwel Jannick en Marie!)

We zijn nu een weekje aan het bekomen van onze gebroken ruggen, maar zaterdag vliegen we er terug (een klein beetje) in en beginnen we met het betegelen van onze douche. Hopelijk is die dan douche-baar binnen een kleine twee weken!

In het fotoalbum over de verhuis kan je nog wat foto’s bekijken.

Geef hier je commentaar (3) • permalink

… maar wij doen het ook niet slecht!

dinsdag 20 november 2007

Na het plakwerk volgden de vloeren op het eerste verdiep: een oude houten vloer met in de gang een paar lagen verf op en in de kamer heel veel vuil.
We hebben schuurmachines gehuurd, maar vooraleer er geschuurd kon worden moesten eerst al die nageltjes (en dat zijn er véél, geloof me) dieper in de planken geklopt worden, want anders scheurt je schuurpapier. Een lang en zwaar werkje, zowel voor de handen en polsen als voor de oren. Gelukkig bestaat er zoiets als oordopjes, zeker als je zelf niet diegene bent die dat vreselijke geluid veroorzaakt.
Na het nageltjes inkloppen konden we beginnen schuren. Mede dankzij de verwarmende tomatensoep met ballekes en nuttige tips van Tante Marie (dankjewel!) ging dit heel vlot, en zaterdagavond waren onze vloeren allemaal voor de eerste keer geschuurd en dus verf- en vuil-vrij. Héél mooi!

Zondag hebben we de vloeren verder opgeschuurd met fijner schuurpapier, en nadien afgewerkt met de woodboy. Woodboy, dat klinkt misschien wel kinky, maar eigenlijk is dat een vreselijk toestel dat de onervaren bediener alle kanten opzwiert en hier een daar een hoek van de mooi bepleisterde muren naar de vaantjes helpt. De klus dus wijselijk overgelaten aan Bart, die na even oefenen het gevaarte toch min of meer onder controle kon krijgen. Ik heb me ondertussen aan veiliger werk gewaagd en ben de zolder beginnen schilderen.
Laatste fase was dan het inoliën van de houten planken en wederom polijsten met dat onding. Maar het resultaat mocht er wezen!

Maandagavond vlug gegeten en terug naar onze (niet meer zo werf) werf getrokken. We hebben de gyproc muur in de badkamer geschilderd (Intensive Kenia van Colores del mundo) en tijdens het drogen de chauffages in de gang en kamer opgehangen. Vanavond nog de chauffage in de badkamer ophangen aan de geschilderde muur, want morgenochtend (woensdag) komen ze de ketel aansluiten en dan is het eindelijk… warm!!!

Geef hier je commentaar (2) • permalink

Een echte stielman is goud waard…

maandag 12 november 2007

Al de muren op het eerste verdiep zijn bepleisterd, en de gyproc op zolder is geplamuurd. Schitterend werk in amper 4 dagen tijd. Wat heerlijk om iets over te laten aan vakmensen! Deze week komen ze nog om het plamuurwerk van de zolder en de badkamer op te schuren, en vanaf dan kan er in principe geschilderd worden (ware het niet dat er voorlopig nog een hele lijst van dringender uit te voeren werken is).

Wij hebben het voorbije weekend de afvoer (voor de condensatie) van de ketel aangesloten op de afvoer die naar de kelder loopt. Zo’n ketel blijkt ook al te condenseren als hij niet aan staat, met als gevolg een hele plas water op de osb op zolder. En met nog als gevolgd dat dit klusje verschoven werd naar de eerste plaats op ons te-doen-lijstje op zaterdagochtend.

Verder hebben we de stopcontacten en schakelaars geïnstalleerd, de draden van de verschillende lichtpunten naar de schakelkast gehangen, en de schakelkast zelf opgehangen beneden op de plaats waar de toekomstige berging komt. Na redelijk wat gepuzzel met al die draadjes (zie vorig bericht) zijn we er dan toch eindelijk gisterenavond in geslaagd om het juiste licht door de juiste schakelaar te laten aan/uit gaan. Er is vanaf nu dus overal licht, dus kunnen we terug probleemloos tot in de late uurtjes klussen in ons stulpje dat binnen minder dan 3 weken bewoonbaar moet zijn :-)

Geef hier je commentaar (0) • permalink

Pagina 5 van de 7 pagina's

‹ vorige pagina  —  volgende pagina ›